مالداری از نظرمحیط زیست در افغانستان

مالداری در افغانستان

در حدود ۸۰ ٪ مردم افغانستان به زراعت و مالداری اشتغال دارند ،و همچنان تربیه مالداری در روستاها

توسط زنان بیش برده می شود . صاف کاری بشم ، تار ساختن و بافتن قالین و گلیم ، نگهداری گاو و زنان تولیدات لبنیات ، حفظفت حیوانات کار زنان است .تولیدات محصولات دامداری نه تنها زنده گی روستایان را بیش می برد بلکه نیازمندی های شهری را تکمیل می نماید . بنآ دامداری یک شغل و بخش بزرگ از اقتصاد افغانستان را تشکیل میدهد ، بدین منظور در طی بیشتر از چهارصد سال دولت و سازمانهای کشاورزی در اصلاح نسل، تربیه حیوانات و تهیه لبنیات صحی برنامه های داشته اند . در وزارت زراعت معنیت بنام مالداری وجود دارد در تحت اداره و منجمنت این اداره بیمارستان های حیوانی و مدیرتهای واکسین سازی فعالیت دارد و در بیشتر ولایت های افغانستان فعال است ، در سال ۲۰۰۳ م سازمان غذا و کشاورزی جهان فائو اولین سرشماری دامداری را در افغانستان اجرا نمود از این تحقیق نتیجه چنین امد که علت کم شدن حیوانات در افغانستان خشکسالی ها و جنگ های چندین ساله بوده است .

مالداری در افغانسان از اهمیت خاص برخوردار است ، بوست روده و بشم اقلام مهم صادراتی این کشور را تشکیل می دهد قبل از جنگ ۶۶٪ صادرات افغانستان را محصولات زراعتی تشکیل می داد از جمله محصولات نباتی ۵۰٪ ومحصولات حیوانی ۱۶٪ این صادرات را تشکیل می داد عواید محصولات زراعتی قبل ازجنگ ۱۱۵ میلیارد افغانی وبعد از جنگ ۱۱۸ میلیون دالر گردیده است اما برخلاف واردات ۶۱۶ میلیون دالر گردیده است . طبق ارزیابی متخصیصین کشاورزی ، افغانستان گنجایش ۳۱۰ میلیون حیوان را دارد همچنان افغانستان دارای ۳۰ ملیون هکتار زمین علفچر می باشد که ۴۷٪ حصه خاک را تشکیل داده است در این حال دامنه کوه هندوکش چراگاه طبیعی و دایمی را تشکیل می دهد ، و فلهاذا علفچرهای افغانستان در تحت مواظبت دولت قرار نداشته همه ساله توسط مالداران محلی مورد استفاده قرار می گیرد تناوب زراعتی در این علفچر وجود نداشته فاقد کنترول میباشد اما در در کشورهای ترقی شده چنین نمی باشد بلکه تمام علفچرها تحت مواظبت دولت قرار دارد ، طبق گزارش USID و احصائیه زراعت ۸۰٪ مردم افغانستان مشغول بیشه زراعت و مالداری اند که ۳۱٪ درامد ملی از محصولات زراعتی بدست می آید ، افغانستان از جمله ۱۶۸ کشور ۱۴۶مین کشور در حال رشد می باشد مردم افغانستان ۱۰۰٪ بالای نان گندم زندگی می کنند که ۴۵٪ زمین های افغانستان تحت زرع همین نبات قرار دارد . که همین مقدار هم ناکافی می باشد چنانچه متباقی لازم را تاجران از کشورهای همسایه وارید می کنند در کشورهای غربی هر دهقان حداقل باری صد نفر غذا مهیا می کند ولی در کشور ما ۲۲میلیون نمی تواند برای ۳۲ میلیون نفر نان تهیه دارد در این حال یک دهقان افغانی از یک جریب زمین لاغر ۱۳۰ـ۳۰۰ کیلو گندم بدست اورد در حالیکه باید بیشتر از ۷۵۰ کیلو بدست ارند ، در مجموع دهقانان افغانی از یک هکتار ۱،۳ تن ،،باکستان ۴،۹ تن ،، هندوستان ،۵۵ تن ،، و سایر کشورهای اروبایی ۸۸،۷ تن بدست می اورند .

اراضی زراعتی افغانستان

اراضی افغانستان از دید زراعت به شش گونه تقسیم گردیده است .

۱ :ـ زمین های مضروعی

۲ :ـزمین های تحت غرس نهال ها

۳ :ـ علفچر ها

۴ :ـ جنگلات

۵ :ـ زمین های تحت آۤب

۶ :ـ و زمین های غیر مضروعی

اراضی افغانستان طوریست که هر منطقه دشت ودره آب و هوای مخصوص دارند

طبق گزارش سازمان غذای جهان مساحت خاک کشور ۶۵،۲۲۲ هکتار یا ۶۵۲،۲۲۵ کیلومترمربع می باشد که ۶/۱ حصه خاک را دشت تشکیل داده است .

از لحاظ کلتوری زمین های افغانستان به سه دسته تقسیم گردیده است

۱ :ـ سیر آب

۲ :ـ کم آب

۳ :ـ للمی

که در این جمع بندی زمین های سیر آب حدود ۱،۸۸ هکتار زمین را در بر دارد

کشاورزی در افغانستان

زراعت کلتور است که تعلق به مهارت و میکانیزه بودن کار دهقانان ، توبوگرافی ، آب و هوا و مساعد بودن شرایط دارد و یا زراعت فن است که نسل به نسل میراث باقی مانده است و هم زراعت کشت نبات دلخواه می باشد ، نباتات و جنگل های خودرو زراعت نیست . افغانستان در موقعیت مرکز آسیا قرار داشته دارای اقلیم خشک نیمه گرم یا گرم می باشد ، که زمستان بیشتر این کشور سرد و تابستان خیلی گرم دارد سطح بارندگی طوری اوسط ۲۵۰ ملی متر می باشد ارتفاع برف در زمستان در بعضی حصص مرکزی هندوکش الی هشت متر می رسد بارندگی افغانستان از وزش جبهات سرد سایبریا و جبهات گرم آن از آب های گرم بحر هند می باشد .

مالداری

نگهداری و تربیه حیوانات یک بخش بزرگ از زراعت می باشد ، مالداران افغانسان بدو دسته می باشد

۱ :ـ دهقانان قریه جات

۲ :ـ دهقانان کوچی های عشایر

دوره طالبان شوم ترین و تلخ ترین دوره اقتصادی افغانستان بوده که از نظر اقتصاد هیچ بیشرفت نکرده بلکه بسرفت کرده که از لحاظ زراعت نیز عقب مانده گی از دوران طالبان قصه به گوش ما می رسد . فلهاذا از اینکه ۱۲ شرکت افغانی گوشت را از هندوستان و مرغ را از امریکا و برازیل وارید می نمایند . کدام تدابیر دولتی دیده نمی شود که این یک چالش بزرگ در بین جامعه ما بوده میتواند که نرخ بسیار بالا می باشد ؛ مثلا فعلا در شهر کابل یک کیلو گوشت گوسفند ۳۰۰ افغانی

یک کیلو گوشت گوساله ۲۹۰ افغانی

و یک کیلو گوشت گاومیش های باکستانی ۲۰۰ افغانی در بازار به فروش می رسد

علفچر

چراگاهای طبیعی افغانستان حدود ۳۰ میلیون هکتار بوده که نصف ساحه این کشور را احتوا نموده است ، همچنان چراگاها ثروت بزرگ ملی و تکیه گاه های اصلی رشد مالداری می باشد ، علوفه جات منحیث یک بخش نباتات و اساس مواد غذایی حیوانات را تشکیل می دهد و برای تهیه انرزی به صورت مستقیم به حیوانات و به شکل غیر مستقیم بالای انسان ها ضروری می باشد به طور کلی علوفه جات به دو قسم می باشد

۱: علوفه جات یک ساله : مانند ؛ شبدر ، شبدر ایرانی ، شبدر دورگ ، و ماشک...

۲ : علوفه جات دوساله : مانند ؛ رشقه ، اسبری ، شبدر شیرین و شبدر قرمز میباشد

در نتیجه در هر کشور که نبات به شکل خودرو وجود داشته باشد آن کشور مادر اصلی نبات می باشد.

#جاویدصداقت

مسوولان لیسه باختر قاتل پسر 17 ساله هستند...